Over ongewenst gedrag op de werkvloer

Steeds vaker verschijnen er columns en onderzoeken over ongewenst gedrag op het werk. De reacties daarop tonen hoe complex – en soms beangstigend – het onderwerp is.

Een opmerking die ik onlangs hoorde: “Als de baas evalueert, voelen mensen zich tegenwoordig al geïntimideerd.”

Of: “We willen geen zero tolerance-beleid, want dan krijg je een cancelcultuur.”

Een paar gedachten om het gesprek hierover scherper en constructiever te maken:

1. Wat speelt hier eigenlijk?Gooi niet alles op één hoop. Onveiligheid, pesten, intimidatie en seksueel grensoverschrijdend gedrag zijn verschillende zaken. Ieder vraagt om een andere aanpak en een genuanceerd gesprek.

2. Leidinggevenden hebben soms geen ideeEen leidinggevende met goede bedoelingen kan toch intimiderend overkomen. Feedback helpt, mits die ook echt gegeven wordt. Onbewust onbekwaam zijn is iets anders dan onwil.

Ben je zelf leidinggevende? Vraag eens buiten de jaargesprekken om hoe je overkomt.

3. Zero tolerance klinkt krachtig, maar is het dat ook?

Zeg wat je bedoelt. Geef je mensen na een klacht of grensoverschrijding een kans op verbetering via coaching of reflectie? Noem het dan geen zero tolerance, maar menselijk en helder beleid.

5. Ook 'daders' mogen hulp zoeken

Soms zijn mensen zich niet bewust van hun gedrag. Vertrouwenspersonen zijn er ook voor hen – juist om gedrag bespreekbaar te maken voordat het escaleert.